مجنون پي ليلاست هنوز(مجنون)

مانده­ام چرا مجنون؟!... چرا هيچ اسم ديگري نه؟! چرا تا پايت را اينجا مي­گذاري، اين خاك تو را مثل خودش مي­كند؟!... ديوانه، شيدا، مجنون... قصه­ مجنون مفصل است. بخشي­اش را من راوي بايد مختصر بگويم و بخش اصلي­اش را خود تو بايد بروي و ببيني، با تمام وجود. راستي مجنون! امروز تو بگو ليلي­ات كجاست؟!

 □

راستش كسي حرف ايران را جدي نمي‏گرفت. مگر ايران چه مي‏خواست؟ هيچ، فقط حقش را. مي‌خواست جامعه بين‏الملل حقوقش را به رسميت بشناسند؛ عراق به عنوان متجاوز شناخته شود، تنبيه شود و همه خسارات را جبران كند. اما گوش شنوايي نبود. ايران مجبور بود كه يك اهرم فشار براي به دست آوردن حقوق از دست رفته خود دست و پا كند. يعني چه؟ يعني تصرف منطقه‏اي از خاك عراق كه براي عراق خيلي مهم باشد!

□

امكانات و تجهيزات عراق به يُمن كمك‏هاي غربي‏ها خيلي زياد بود. از طرفي امكانات نظامي ايران، محدود بود. محروميت ايران سبب مي‏شد كه فرماندهان ايراني، منطقه­اي را براي عمليات انتخاب كنند كه به فكر دشمن نرسد و توانايي لازم براي دفاع از خود را نداشته باشد. به علاوه، منطقه‌اي باشد كه نيروهاي ايراني نيز به خوبي بتوانند وظيفه خود را با درصد موفقيت بالا انجام دهند. و اين چنين شد كه منطقه هورالهويزه (شمال بصره) انتخاب شد. اين انتخاب هر چند كه با عقل كلاسيك سازگار نبود، اما منطق فرماندهان اين بود كه عراق توانايي مقابله با رزمندگان را در اين منطقه ندارد.

□

عمليات خيبر اين‏چنين در ساعت 20:30 روز 22 اسفند سال 62 با رمز «يا رسول‏الله(ص)» آغاز شد. عراقي‏ها فكرش را هم نمي‏كردند و خيلي زود غافلگير شدند. پيشروي به سرعت انجام مي‏گرفت. آتش دشمن در منطقه طلاييه آن‌چنان زياد بود كه شهيد ميثمي، مسئول حوزه نمايندگي امام در قرارگاه خاتم‏الانبيا گفت: «هر كس در طلاييه ايستاد، اگر در كربلا هم بود، مي‏ايستاد.»

□

شب فرا رسيده است و آتش همچنان مي‏بارد. از گفته‏ها چنين برمي‏آيد كه در دو جزيره شمالي و جنوبي، حدود يك ميليون گلوله و خمپاره فرود آمده است، يعني جهنمي از آتش و خمپاره. داستان، داستان شب عاشوراست. حاج حسين خرازي به نيروهايش دستور مي‏دهد آنان كه ياراي ايستادگي و مقاومت ندارند، اگر مي‏خواهند مي‏توانند شبانه بروند! «آن شب، شب عاشوراي ياران خميني بود؟»

□

گرچه در عمليات خيبر، پيروزي‏هاي بسياري حاصل گشته بود، اما در حد انتظار نبود. به هر حال براي دنيا ثابت شد كه اگر ايراني‏ها بخواهند، هر كار غير ممكني را ممكن مي‏كنند. همين امر باعث شد كه صدام براي اولين بار در مقياس وسيع از سلاح‏هاي شيميايي استفاده كند. «و چهرة شمر و حرمله و ابن‌زياد را بار ديگر برملا كند.»

□

عمليات خيبر بايد تكميل مي‏شد، اما چطور؟ در ساعت 23 روز 26 اسفند سال 63، با رمز «يا فاطمة الزهر(س)» عمليات بدر آغاز شد. دشمن اين بار آگاه‏تر از گذشته در منطقه حاضر بود. اما ايراني‏ها هم تجربه زيادي به‌دست آورده بودند. عمليات با سرعت خارق‏العاده‏اي پيش ‏رفت، آن‌چنان كه حتي عده‏اي تا آن طرف دجله هم رفتند، مثل شهيد مهدي باكري «فرمانده لشكر عاشورا!»

□

رزمندگان پيشروي خوبي در مواضع دشمن داشتند، اما به علت مشكلاتي چون كمبود آتش پشتيباني، پس از يك هفته، ناچار به عقب‏نشيني از اكثر مناطق شدند.

□

گوش­ات را بگذار روي خاك مجنون ببين قلبش چه تندتند مي­زند.

دشمن‌شناسي و پايداري در وصيتنامه شهدا

به كوشش: م. نديمي

امام شهيدان مي‌گفت: اين وصيتنامه‌هايي كه اين عزيزان مي‌نويسند، مطالعه‌كنيد. پنجاه سال عبادت كرديد، خدا قبول كند. يك روز هم يكي از اين وصيتنامه‌ها را بگيريد و مطالعه كنيد و فكر كنيد (صحيفه نور، ج 15، ص 32).

ما مي‌خواهيم در هر شماره نشريه، نگاهي به برخي وصيتنامه‌هاي شهدا بكنيم و هم شهدا را بيشتر بشناسيم، هم وظيفه خودمان را. شهدا مي‌دانستند كه دشمنشان كيست، چرا و براي چه مي‌جنگند. دشمن را بايد شناخت. مثل كساني نباشيم كه در سپاه حق‌اند، اما نمي‌دانند دشمنشان كيست و هدفش چيست!

راستي، اگر شهيدي در خانواده‌تان داريد، وصيتنامه‌اش را براي ما بفرستيد تا خوانندگان ما هم از كلام نوراني او استفاده كنند.

□

دوستانم، بر شما اميدهاي كشور،‌ وصيتي دارم كه نگذاريد اسلحه من از دستم بر زمين افتد. حتماً آن را برداريد و با دشمن اسلام بجنگيد.

شهيد عادل حيدرزاده

□

ما به دنيا اعلام مي‌كنيم كه با دشمنان اسلام در هر كجا كه باشند، خواهيم جنگيد و به آنها خواهيم فهماند كه ديگر مسلمانان بيدار شده‌اند و برنامه‌هاي استعماري و استبدادي آنها بي‌تأثير است.

شهيد محمد برزگر

□

دشمنان هر لحظه در كمين هستند و مي‌خواهند به هر طريقي به اسلام لطمه وارد سازند... آگاه باشيد و دشمنان را ناكام سازيد.

شهيد بهمن علياري

□

چنانكه امام فرموده‌اند: شما بايد در يك دست قرآن و در دست ديگر سلاح داشته باشيد، اگر به اين دو اسلحه مسلح باشيد هيچ قدرتي نمي‌تواند به شما غلبه كند.

شهيد غلامحسين جباري

□

شياطين شرق و غرب، در صدد به سازش كشاندن اين انقلاب هستند. مواظب باشيد و در مقابل اين امر مقاوم و استوار ايستادگي كنيد.

محمد حسين مردي ممقاني

□

هميشه در صحنه مبارزه با كفار زمان، امپرياليست‌ها و منافقان داخلي‌اش دست برنداشته و سنگر اسلام را حفظ كنيد و نگذاريد بعد از شهادت، اسلحه‌ام بر زمين ماند.

داود پاشايي

□

سربازان امام زمان(عج) نبايد در برابر تجاوز دشمنان ساكت بنشينند و بايستي جهاد في سبيل‌الله كنند و در راه خدا با مشركان و متجاوزان بستيزند.

حسن اخلاقي

□

اي كساني كه مي‌گفتيد: اي كاش زمان امام حسين(ع) بوديم و در ركابش مي‌جنگيديم و از اسلام و قرآن دفاع مي‌كرديم، زمان فداكاري و ايثار است. اگر راست مي‌گوييد، اسلام همان اسلام است و رهبر هم فرزند حسين، بياييد و از اسلام و قرن و ناموس خود دفاع كنيد.

حاج علي سعيدي

□

مرگ بر منافقيني كه مي‌خواهند اين انقلاب نونهال ايران را ناتوان سازند، آنان بايد بدانند ملت مسلمان ايران متكي به سلاح ايمان است.

ابوالفضل حسين بابايي

□

اي ملت مسلمان و قهرمان ايران، منافقان از خدا بي‌خبر به تحريك شياطين شرق و غرب مي‌خواهند امام ما را مانند حسين(ع) تنها و مانند علي(ع) خانه‌نشين كنند، اما نمي‌دانند كه اين امت مانند كوفيان و شاميان بي‌وفا نيستند و هرگز امام خود را تنها نخواهند گذاشت؛ زيرا اينها صبر و استقامت را از مولايشان علي(ع) و درس شهادت را از سرور شهيدان، حسين(ع) و درس هجرت و جهاد را از امام بزرگوارشان، روح خدا آموخته‌اند. اي امت قهرمان ايران! اي برادران مسئول مملكتي، استقامت كنيد و هيچ‌گونه سازش و نرمش در برابر هيچ ابرقدرتي نشان ندهيد.

داود سلطاني

□

با عزمي راسخ و با روحيه‌اي مقاوم و قوي با ناملايمات مبارزه كرده و با مشتي محكم بر دهان ياوه‌گويان و تضعيف‌كنندگان انقلاب بكوبيد. از اينكه فرزندتان را در اين راه كه همان راه حسين بن علي(ع) است داده‌ايد، افتخار كنيد.

رضا مزرعه شاهي

□

مبادا تبليغات سوء و شيطاني دشمنان اسلام و اياديشان و ساده‌لوحان كه از آنان گول خورده‌اند، در شما اثر بگذارد. به اهميت كارتان پي برده و سنگر پايداري را در همه جا خالي نگذاريد كه ثابت كرده‌ايد ثابت قدم خواهيد ماند.

عبدالله معيل

□

با ايماني قوي و مستحكم، همچون كوه راسخ به مقاومت و پايداري خود ادامه داده و به قسمت و رضاي پروردگار ارحم‌الراحمين و تقديراتش راضي باشيد. دل خوش داريد كه نصرت و ياري خداوند با مؤمنان است. پيروزي نزديك است، اما كمي استقامت لازم دارد.

محمود علي مددي

□

نبايد از دشمن گريخت بايد خودت را به دشمن آنقدر نزديك كني كه در امان باشي. اگر از دشمن ترسيدي كلاهت پس معركه است.

حميد باكري

□

اي مؤمنين در خط حق باشيد و در خط حزب‌الله فعاليت كنيد در غير اين صورت چون كف روي آب نابود خواهيد شد.

منصور موسايي

□

با وحدت دشمنان خارجي و داخلي را به وحشت اندازيد.

عباس اكبري

□

عزيزانم! شرافت و آزادگي و دينداري واقعي بدون درد و رنج و زحمت به دست نمي‌آيد.

بايد سينه سياه ظلمت شب را شكست و به شب‌پرستان ظلم‌گرا، بي‌امان هجوم آورد تا فجر آزادگي و افق شرافت و دينداري را به دست آورد.

صمصام طور

□

بر دشمن دين و قرآن بتازيد، سعي كنيد در راه خدا خالصانه خدمت كنيد.

محسن پورياني

□

برادران و خواهران مسلمان، با هميشه در صحنه بودن خود مشت محكمي بر دهان ياوه‌گويان و تفاله‌هاي گنديده شرق متجاوز و امپرياليسم جنايتكار بزنيد و فرصت را از دست ندهيد.

مهدي ضرغامي

□

شما اي برادران، دوستان و هموطنان عزيز، سلاح‌هاي بر زمين افتاده را دست بگيريد و براي نابود كردن منافقين داخلي و خارجي و آمريكاي جنايتكار بسيج و متحد شويد.

محسن قربان‌علي

□

دوستان، اگر خواهان امان‌نامه از طرف خداوند در آن عالميد، به دشمنان خداوند در اين دنيا امان ندهيد.

اسماعيل مسعودي

□

برادرم! ما نه محتاج آمريكا هستيم و نه محتاج شوروي، بلكه ما محتاج به خداييم و هرگز كفار بر مؤمنين تسلط نخواهند يافت اين يك وعده الاهي است.

عباس رستمي

□

نگذاريد بار ديگر دست اجانب در اين سرزمين اسلامي حكومت كند.

شهيد مهدي اميديان

□

بكوشيد وحدت اسلامي خودتان را حفظ كنيد و افراد فاسد و خائن را از صفوف خود خارج كنيد كه اين خائنين در صدد از هم گسستن اتحاد اسلامي شما هستند.

شهيد علي رضا كابلي

□

دست‌هاي شياطين در جامعه ما دارند خودشان را نشان مي‌دهند. هجمه‌هاي فرهنگي دارد در جامعه ما رسوخ پيدا مي‌كند. به تعبير رهبر معظم انقلاب اسلامي، اين هجمه‌ها مهم‌ترين سرمايه ما را هدف قرار داده‌ند و آن هم ايمان ماست. ايمان‌هايي كه سرمايه ما بود و بر اساس آن قيام عظيم انقلاب اسلامي را در پشت سر رهبر كبير انقلاب به ثمر رسانديم، ايماني كه مايه اصلي ما بود و ما را در هشت سال دفاع مقدس در مقابل دشمنان اسلام سرافراز كرد. اين ايمان در معرض هجوم است.

سپهبد شهيد علي صياد شيرازي

□

هميشه و همه جا به ياد خدا باشيد و فقط به او توكل كنيد، در همه زمينه‌ها باز هم مقاومت و پايداري كنيد كه خداوند با شماست و هميشه هوشيار باشيد كه دشمنان اسلام عليه انقلاب بسيج شده‌اند و از راه‌هاي گوناگون وارد ميدان مي‌شوند.

احمد زكي

□

شعار مرگ بر آمريكا و مرگ بر اسرائيل را از ياد نبريد.

علي مراد عهدي

□

در برابر بوق‌هاي غلط پراكني تبليغاتي آمريكا و دست‌نشانده‌هايشان متحد باشيد، لحظه‌اي آرام نگيريد. بشتابيد و آنها را از بين ببريد، كه سعادت در گرو همين مبارزات است.

شكرالله اماني

□

گول اين مستكبران و سرمايه‌داران را كه پول پرست و ثروتخواه و مقام پرستند نخوريد كه هدف آنها فقط كسب مقام و ثروت مي‌باشد و بدانيد كه علي(ع) براي تشكيل حكومت اسلامي با همه اينها مبارزه كرد.

مهراب نظيري

□

اي ملت ايران! بعد از ما نگذاريد، اين گرگ‌صفتان تيشه بر ريشه اين انقلاب بزنند.

افرادی هستند که نبودنشان به اندازه بودن شان تأثیرگذار است،آنچنان که آئینه ای می شوند برای انعکاس چیزی که در ذهن و قلبمان به دنبال آنیم؛

بودن را به گونه ای دیگر معنا می بخشند.احساس درونی که از یافتنشان زیر پوست تنمان جریان دارد، داغ تر از آن است که گونه ها را رنگ بخشد و قلب را به تپش بیشتر درآورد.بلکه محرکی است برای شکستن قد غرور و خودبینی و زانو زدن در برابر افراشته شدن پرچم ایثار و تواضع نفس.

این احساس معرفی می شود برای شناختن،قدم برداشتن و رسیدن به خدا!

تصویرساز ذهن من کسی است که شهد جاودانگی نوشیده و در ذهنم مجموعه ای از باورهای صادقانه را به یادگار گذاشته است.

او قهرمان قهرمانان معاصر من است.برای یافتنش نیاز به گشت و گذار باطنی نداری،دیده سر را به آب معرفت بشوی،سرت را بالا بگیر؛

تصویرش بر قلب دیوارهای شهر می تپد.آنها اسطوره ای به خواب رفته در تاریخ نیستند.نیک مردانی واقعی اند که رفتار،عمل و کردارشان در حال و آینده جریان دارد.

بی تفاوت از کنار نگاهشان نگذر!

همین!

حميده رضايي (باران)

شب را در بيمارستان صحرايي امام حسن(ع) كه انگار در پناه كوهي ساخته شده، مي‌مانيم. جاي عجيبي است؛ انگار هنوز آنجا جنگ است و خيلي چيزها سادگي‌شان را از دست نداده‌اند. حتي خيلي از نمونه‌هاي فرهنگ جبهه را هم آنجا مي‌توان ديد: اينكه صبح بلند شوي و ببيني يكي كفشت را برايت واكس زده! اينكه تا لب تر كني چند خادم شهدا بيايند به كمكت و اينكه... در اتاق نيايش بيمارستان هم صحنه‌هاي زيبايي مي‌تواني ببيني: يك چاه نمادين كوچك، نيزار و چادر يك رزمنده و حتي سفرة هفت‌سين كه با ظرافتي خاص و در ميان تصوير شهدا چيده شده. راستي چه كسي مي‌تواند بگويد شهدا مرده‌اند؟

□

به دهلاويه مي‌رسيم؛ حد فاصل جادة سوسنگرد و بستان. همزمان با ورود ما، رئيس‌جمهور هم به منطقه مي‌آيد و ديداري كوتاه با چند كاروان مي‌كند. در پشت بامِ ساختمان دهلاويه جمع مي‌شويم. راوي شروع مي‌كند: «چشم دل را باز كنيد. چون تو اين بيابونا، چشم ظاهر، خيلي جاها را نمي‌بينه.» راوي از جوان عرب زبانِ سوسنگردي گفت كه تك و تنها مي‌خواست مقابل لشكر سه هزار نفري تانك دشمن را بگيرد و عراقي‌ها زنده‌زنده آتشش زده بودند. بعد به پيام امام اشاره كرد كه در جواب استاندار اهواز فرموده بود: «مگر جوان‌هاي اهواز مرده‌اند كه عراقي‌ها اهواز را بگيرند.» مي‌گفت: «امام گفته بود جنگِ ما عاشورايي بود.» و فرمانده، مثل شب عاشورا، همه را جمع كرده و گفته بود: «بچه‌ها! الآن آفتاب هست، ما نمي‌توانيم فانوسي خاموش كنيم، اما چشم‌هايمان را مي‌بنديم. هر كه خواست برود.» چشم‌ها را كه باز كرده بودند، هيچ كس تكان نخورده بود.

راوي از زنان سوسنگردي كه پابه‌پاي مردهايشان مقاومت مي‌كردند گفت و از حمله‌هاي شبانه و چند نفريِ رزمندگان ما كه در شش ماه اول جنگ، خواب را از چشم بعثي‌ها گرفته بود. او چه دل پرخوني داشت از آنها كه آثار مستند جنگ را  يك‌به‌يك مي‌برند و مناطق، كم‌كم دارند از حال و هواي جنگي مي‌افتند و در عوض انگليسي‌ها، سيگار چرچيل را نگه‌داشته‌اند و مردم صدهزار دلار مي‌دهند تا...

راوي چه زيبا از چمران مي‌گفت كه هم نقاش خوبي بود و هم يتيم‌نواز خوبي و هم عالم و هم عارف.

□

پا به نمايشگاه دهلاويه مي‌گذاريم كه در و ديوار آن پر است از تصاوير و نوشته‌ها و نقاشي‌هايي از چمران. نقاشي‌هايش اغلب آيه‌هاي قرآن است كه او آنها را به تصوير كشيده و معروف‌ترين آن «تابلوي شمع» است كه يادم هست خوانده بودم چمران خود پاي آن چنين نوشته بود: «من اگرچه شمع كوچكي هستم، اما با همين روشنايي اندكم، فرق ميان نور و ظلمت را نشان مي‌دهم.» گويا همين تابلو هم سبب ازدواج او با همسر لبناني‌اش مي‌شود.

وقتي به اين همه عكس و دست‌نوشتة شهيد چمران جمله‌اي كه به خط او از پشت ويترين چشم را نوازش مي‌دهد، نگاه مي‌كنم، با خود مي‌انديشم: آيا بعد از ما هم كساني به ديدن عكس‌ها و آثار و حتي دستنوشته‌هايمان خواهند آمد؟

□

سالن نمايشگاه كاملاً تاريك است. جمعيت رو به پردة سفيدي كه فيلم «كوچ سرخ» از آن پخش مي‌شود، نشسته‌اند. جذبة صدايي كه در حال خواندن آخرين دست‌نوشته‌هاي چمران و گفت‌وگوي او با اعضا و جوارحش است، مرا به سمت خود مي‌كشاند:

ـ ... در اين لحظات آخر عمر، آبروي مرا حفظ كنيد. من چند لحظة بعد به شما آرامش مي‌دهم؛ آرامش ابدي! ديگر شما را زحمت نخواهم داد. ديگر شما را استثمار نخواهم كرد. ديگر به شما بي‌خوابي نخواهم داد و شما ديگر از خستگي فرياد نخواهيد كرد. از درد و شكنجه ضجه نخواهيد كرد. از بي‌غذايي، از گرما و سرما شكوه نخواهيد كرد. آرام و آسوده براي هميشه در بستر نرم خاك آسوده خواهيد بود، اما... اما اين لحظات حساس، لحظات وداع با زندگي و عالم، لحظات لقا با پروردگار، لحظات رقص من در برابر مرگ، بايد زيبا باشد.

به عكس او كه گوشة تصوير نشسته نگاه مي‌كنم و حسرت مي‌خورم به اطمينان او و به آرامشش بعد از مرگ. چمران مي‌رود تا به آن آرامش ابدي كه خود از آن مي‌گفت، برسد؛ «به قربانگاه، يعني دهلاويه رسيد. رزمندگان بر گردش حلقه زدند و او سخن گفتن آغاز نمود. با همه وداع كرد و همه را بوسيد، حتي آناني را كه خوابيده بودند؛ همراه با فرماندة جديد به نزديك‌ترين نقطه به دشمن رفت و تأكيد كرد كه ديگر كسي نيايد؛ ولي نگفت چرا. چون لحظاتي بعد، آتش خمپاره‌هاي دشمن دل زمين را شكافت و صداي انفجار آن با صداي شكستن قلب‌هاي آكنده از محبت دكتر چمران، همراه شد. تصاوير روي پرده، بدن مطهر و پر خونِ چمران را نشان مي‌دهد كه همرزمان دورش را گرفته‌اند و هر كس با غم و اضطراب مي‌خواهد كاري برايش بكند،‌ بلكه دقايقي بيشتر كنارشان بماند، اما...

به جمعيت نشسته در تاريكي سالن نگاه مي‌كنم. همگي سكوت كرده‌اند؛ سكوتي بهت‌آميز. صدايي از دلِ پرده مي‌خواند:

ياران چه غريبانه، رفتند از اين خانه

هم سوخته شمع ما، هم سوخته پروانه