بيانيه پايگاه وبلاگ نويسان ارزشي در مورد غزه در پيوندهاي روزانه قرار گرفت

(مشاهده بيانيه)

فردا جمعه، روز فرمانده ماست

دستنوشته‌اي از شهيد علي ميرمجربيان

شهيد علي ميرمجربيان، همراه با يار هميشگي‌اش، محمد وجداني، امر مهم آموزش را در سپاه بنيان گذاشت. به جرئت مي‌توان گفت كه اين دو بزرگوار، بالاترين و ارزنده‌‌ترين خدمات را صرف پيشبرد اهداف جنگ كردند، اما متأسفانه با وجود گذشت اين ساليان، هنوز در گمنامي محض به سر مي‌برند. آنها در نهايت، جان خود را در راه تحقيق و پژوهش گذاشتند، و در روز يازدهم آبان 61، در صحنه عمليات، و در اثر اصابت گلولة راكت هلي‌كوپتر، در حالي كه مشغول يادداشت‌برداري از نقاط ضعف و قوت نيروها بوده‌اند، به لقاي يار مي‌شتابند.

شهيد ميرمجربيان در زمان شهادت، بيست سال بيشتر نداشته است. از آن بزرگوار چيزي به عنوان وصيت‌نامه به جا نمانده است، اما دستنوشته‌اي بسيار زيبا و پر محتوا از او به يادگار مانده كه براي آشنايي نسبي با روحيات و معنوي‌اش هم كه شده، خواندنش خالي از لطف نيست. اين متن در ساعت يك نيمه شب جمعه، نوزدهم دي ماه 1359، درست يك شب قبل از انجام عمليات آبادان ـ ماهشهر (نصر) نوشته شده است كه با اندكي ويرايش آورده مي‌شود:

دليلش اين هست كه گفته‌اند : كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا و امروز عاشوراست و غزه است كربلا

داغ دل ماست غزه امروز

هولوكاست واقعی درآثار كاریكاتوریست های جهان

منبع: فارس

=-----------------------------------------------=

اينم يك فلش كه باهاش ميتونيد چندتا سنگ حواله سرباز اسرائيلي كنيد...

اعوذ بالله من النفس الاماره و الشيطان الرجيم...

بسم الله النور...

يا((الله))(ج)...يا ائمة الهدي(س)...

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم و النصر فان حزب الله هم الغالبون فان حزب الله هم المفلحون...

السلام عليکم و رحمة الله و برکاته...

ايام سوگواري ماه محرم الحرام را به همه رهروان حقيقي ثقلين(قرآن کريم و عترت) تسليت عرض ميکنم...

همچنين جنايات رژيم نامشروع صهيونيست و حمايت ظالمان زمان(دول استکباري) و جيرخواران آنها(دولت هاي خائن عربي)و سکوت بي شرمانه آنان و جوامع بين المللي به اصطلاح حقوق بشر را محکوم ميکنيم...

يک دو بيتي مناسبتي هم همين امشب سرودم تقديم به ساحت مقدس ائمه معصومين(س) و نائب بر حق امام عصر(عج) امام خامنه اي(دامت برکاته)...:

با سينه خود ذکر حسين(ع) مي گوبيم...در غزه خون نشانه ها مجوئيم...

هر کس هوس شمر شدن هم دارد...با اذن علي(سيد علي) دهان او مي کوبيم...

في امان الله(ج)...التماس دعاي فرج مولا(عج) و سلامتي نائب بر حق ايشان...

يا حق با حق تا حق...

اما در کنار این احساسات باید  از نگاه تحلیل استراتژِیک به جنگ  رژیم صهیونیستی در مقابل حماس پرداخت و به ارائه تصویری منطبق با واقعیات اقدام کرد:

در این تحلیل ضمن اشاره به دلایل آغاز حمله در برهه فعلی  زمانی به تبیین  استراتژی های نظامی رژیم صهیونیستی مبتنی بر نوع عملکرد نظامی این رژیم از ابتدای جنگ تا کنون اقدام می کنیم و می کوشیم  دلایل انتخاب این راهبردها از سوی صهیونیستها ،کارایی این راهبردها و استراتژی های بازدارنده حماس  را تحلیل کنیم.

دلایل انتخاب زمان حمله:

1- انتخابات رژیم صهیونیستی:انتخابات پارلمانی زودهنگام اسراییل در پیش است.افکار عمومی اسراییل بنا به نظر سنجی ها به سمت احزاب مقابل کادیما(حزب حاکم) مانند شاس و لیکود(راستگراها )تمایل پیدا کرده اند.راستگراها از همان ابتدا شعار سخت گیری  و منازعه با حماس را سر داده اند.حزب کادیما که با بحران داخلی و کاهش مقبولیت روبرو است می خواست قبل از انتخابات وجهه ای تهاجمی و نظامی به خود گرفته و احزاب راستگرا را در این زمینه  در نوعی انفعال قرار دهد.

2- دوران گذار در کاخ سفید:در کاخ سفید تحولات زیادی در حال انجام است.ساکنان جدید کاخ سفید در راهند و اوباما هنوز بر مسند مستقر نشده است.اگرچه به نظر می رسد بین تیم سیاست خارجی اوباما و اسراییل هماهنگی کامل وجود دارد،اما انجام حمله در دوران گذار از ریسک کمتری برخوردار بود.

3- تمرکز افکار جهانی بر کریسمس: انجام حملات در روزهای پایان سال و کریسمس به همراه تعطیلات بین المللی باعث می شد که تمرکز رسانه ها و افکار عمومی جهان به صورت کامل متمرکز نشود.هم چنین نگرانیهای مسائل بحران اقتصادی جهانی نیز می توانتست به عنوان زمینه دیگر تولید خبر و اطلاعات به جای غزه قرار گیرد.

استراتژی های نظامی رژیم صهیونیستی در جنگ با حماس:

1-حمله برق آسا،غیر منتظره و سریع موشکی،هوایی و دریایی: دولت اسراییل می خواست بر خلاف جنگ 33 روزه به لبنان که روندی فرسایشی یافت ، جنگ در زمانی بسیار کوتاه با از میان رفتن سران و کادرهای بلند پایه حماس به پایان برسد.لذا روز اول جنگ با حدود 300 شهید پرتلفات ترین روز جنگ بود.هم چنین اسراییل با ارائه اطلاعات نادرست درباره زمان احتمالی جنگ و فریب سازمان امنیت دولت حماس از طریق مصر،توانست در روز اول با ویران سازی مقر دولت،برخی وزارت خانه ها و مراکز نظامی و هم چنین سازمان امنیت دولت حماس،تعدادی از کادرهای این دولت را به شهادت برساند. اما نکته ای که اتفاق افتاد این بود که علی رغم حمله اولیه شدید،بدنه اصلی کادرها و رهبران سالم ماندند و در طی روزهای بعدی به بازسازی خود و فعالیت نظامی و سیاسی پرداختند.

2-ترور هدفمند رهبران:اسراییل می کوشد با ترور رهبران و فروپاشاندن کادرهای اصلی حماس زمینه فروپاشی داخلی این دولت را فراهم سازد.قتل عام رهبران حماس در روز اول از برنامه های اسراییل بود که موفق به آن نشد.اگرچه در روزهای بعد ابوزکریا جمال از فرماندهان نظامی و نزار ریان از فرماندهان نظامی و شخصیتهای مذهبی حماس توسط اسراییل به شهادت رسیدند اما هم چنان رهبران درجه اول و دوم حماس در غزه به فعالیت ادامه می دهند.دولت اسراییل به دنبال شهادت رساندن فوزی برهوم سخنگوی حماس،اسماعیل هنیه نخست وزیر دولت فلسطین و رهبران گردانهای قسام می باشد.

3-کشتار مردم عادی به منظور ایجاد فضای ترس و نارضایتی: دولت اسراییل با محاصره غزه در صدد است ضمن ایجاد نارضایی از حماس میان مردم  با ایجاد کمبودها و ایجاد فضای نگرانی و ترس ،به ترور هدفمند کادرها و رهبران این جنبش دست زند تا این جنبش از درون ضعیف و حذف گردد.قتل عام مردم،هدف قرار دادن نقاط غیر نظامی و افزایش تعداد شهدای زن و کودک مبین این نکته است.

اسراییل هم چنین به نوعی مجازات دستجمعی برای مردم غزه که از حماس حمایت می کنند در نظر گرفته است.

این مجازات دست جمعی و محاصره تاثیر بسیار ناگواری بر اقتصاد و فرهنگ این منطقه پدید آورده است .

4-حمله زمینی برای پایان کار:ارتش اسراییل از ورود به جنگ شهر هراس بسیاری دارد.ترس از حملات شهادت طلبانه،نبردهای چریکی و خانه به خانه و احتمال بروز تلفات انسانی به ارتش اسراییل و عدم آمادگی افکار عمومی اسراییل برای هضم این مساله از عواملی است که ارتش اسراییل را برای ورود زود هنگام نیروی زمینی به غزه مردد ساخته است.اگرچه حملات کماندویی ارتش اسراییل علیه مجاهدین حماس شروع شده ،تانکها به سمت شهر هجوم و حملات خمپاره ای آغاز شده است،اما هدف این حملات انهدام  قوای زمینی حماس،ترورهای هدفمند و نه آغاز جنگ تمام عیار خانه به خانه  می باشد.از نگاه ارتش صهیونیستی با از میان رفتن رهبران نظامی و کادرهای حماس و حذف منابع و ابزارهای ارتباطی آنها می توان به جنگ زمینی اقدام کرد.

راهبردهای حماس:

1-موشکهای ایجاد کننده ترس و نارضایتی:اگرچه در برخی از رسانه های غرب ،جهان عرب و اسراییل موشکهای قسام و یا گراد با برد و قدرت تخریب کنندگی کم را بی اثر می دانند،اما کارویژه اصلی آن ایجاد نارضایی میان شهرک نشیان و در صورت تداوم اعمال فشار به دولت  اسراییل برای اتمام جنگ است. حفظ سکوهای پرتاب موشک  از اولویتهای دفاعی حماس است.

2-اختفا و بقای رهبران: مهم ترین نکته ای که می تواند حماس را در تداوم این جنگ  یاری بخشد ،حفظ حیات رهبران این جنبش و ستاد عملیات جنگی می باشد.لذا می بایست رعایت تمام اصول حفاظتی ،امنیتی و اطلاعاتی در دستور کار قرار گیرد.

3-فرسایشی ساختن جنگ و تحلیل قوای اسراییل:جنگ 33 روزه نشان داد ارتش اسراییل مانند جنگهای 6 روزه 1967 و یا جنگ رمضان 1973 به پیروزهای سریع و برق آسا عادت و علاقه دارد و طولانی شدن جنگ تمرکز صف و ستاد ارتش دشمن را به هم می ریزد.این ارتش استعداد تلفات زیاد انسانی را ندارد و خرید زمان توسط حماس این فرصت را برای ضربه به و جود می آورد.در صورت انجام آرایش نظامی مناسب در جنگ زمینی که به تازگی آغاز شده،حماس می تواند برون رفتی مناسب از بن بست احتمالی پیدا کند

نتیجه:

ارتش اسراییل در باره راهبرد شکست سریع  حماس به وسیله حمله برق آسا شکست خورده است  و ارتش اسراییل راهبردی دیگر باید اتخاذ نماید.تداوم و شدت یافتن حملات موشکی حماس به شهرکها موجب آغاز نارضاتی ها خواهد شدو گذشت زمان تمرکز فرماندهان و رهبران اسراییل را به خاطر تکرار و قایع جنگ 33 روزه به هم خواهد ریخت. اگر حماس بتواند وضعیت داخلی شهر را کنترل،رهبران و کادر خود را حفظ و هم چنان در حالت تلافی جویانه باقی بماند،نتیجه نیمه اول(جتگ هوایی و موشکی) در نیمه دوم(نبرد زمینی) حفظ و یا حتی بهتر خواهد شد!

سید حسین زرهانی

روزهای اولی که توی کوچه پس کوچه ها به بازیگوشی و علافی عمر می گذراندند، و عقیده داشتند که باید تا صبح عاشورا بیدار ماند.

هنگام سحر جگر آب پز شده ی گوسفندان قربانی را از دست آشپز مسجد قاپ زده و با ولع نوش جان می کردند، یا احیاناً با خبر کردن احمد و محسن، تقی و... و به سر کردن عبای زنانه در مجلس عزاداری زن های محل خود را قاتی نموده و یک یک چایی داغ بالا می کشیدند،

و صبح عاشورا هم که می شد می رفتند دنبال دسته زنجیرزن های فلان تکیه و تا نزدیکی های ظهر بوی می کشیدند که کجا ناهار امام حسین می دهند.

و غروب هم بی حال و بی رمق، زهوار در رفته، بر می گشتند به خانه هایشان ولو می شدند، توی اتاق، در حالیکه کف پاهایشان یک من کثافت پینه بسته بود.

ادامهي متن را در ادامه مطلب ببينيد...

تا ظلم هست مبارزه هست وتا مبارزه هست ما هستيم

ربط کفش با بزرگ شدن...

حاجی ! تو هم یادت هست .نه ؟

وقتی کفش های مان را چپ و راست به پا می کردیم .

و صدای مادر بلند می شد که:

آهای حواست کجاست بچه ؟ چقدر بگم ؟

درست پا کن این کفش ها را

بزرگ شده ای دیگر

و ما هیچ وقت نفهمیدیم

ربط بزرگ شدن به کفش ها و درست استفاده کردنشان را !!!

حاجی ! تو هم یادت هست . نه ؟

وقتی دوست داشتیم بزرگ شویم

کفش های پاشنه بلند مامان و گاهی هم کفش های خیلی بزرگ بابا را پا می کردیم .

و بزرگ می شدیم . خیلی بزرگ

و ما هیچ وقت نفهمیدیم

ربط بزرگ شدن را با کفش های مامان و بابا !

حاجی ! تو هم یادت هست . نه ؟

وقتی برای خریدن فلان کفش

 با فلان مارک

چقدر با مامان و بابا چک و چانه می زدیم ؟

و وقتی میخ کفش ها را زیر پا حس می کردیم

کلی کیف مان کوک می شد که

ما هم فوتبالیست بزرگی شده ایم برای خودمان!

و باز هم نمی دانستیم ربط فوتبالیستِ بزرگ شدن را با آن کفش ها !!!!!

حاجی ! تو هم یادت هست نه ؟

وقتی هیچ وقت نفهمیدیم

که چرا توی فیلم ها

شب سال نوی مسیحی

کفش هاشان را دم در می گذاشتند

و فکر می کردند

صبح که برخیزند

حتما پاپا نوئل برای شان هدیه ای گذاشته است.

هدیه می گرفتند یا نه نمی دانم اما

هیچ وقت نفهمیدیم ربط هدیه سال نو را با کفش !!

حاجی ! اما تو خوب فهمیدی

ربط کفش ها را

با بزرگ شدن

و همه ی بزرگیِ همه کفش های همه ی بچه های دنیا را

به یک باره

به این پدرخوانده دموکراسی

 هدیه دادی

نمی دانم چپ و راستش را درست پرت کردی یا نه ؟

اما

نزدیک سال نو

انگار کن پاپانوئل

 از آسمان آمده بود

و همه هدیه های بزرگ دنیا را

در یک دو لنگه کفش

برای این پدرخوانده آزادی

هدیه آورد .....

اما حاجی !

تو زیر دست و پای دموکراسی

له شدی ....

از پژواک نعره های همان تندیس آزادی

استخوان هایت خورد شد ...

شکست ....

و تو

 همه ی هیمنه  ی یونایتد استیت را

مهد آزادی و دموکراسی را

در پرتابی از بزرگترین کفش ها

و خوش مارک ترین آن ها

به دیوار کوبیدی ...

خورد کردی ....

و شکستی ...

و پاره های آن را

به کودکان مانده

در زیر چکمه های مجسمه آزادی هدیه کردی.

حاجی ! تو هم یادت هست . نه ؟

همین چند روز پیش

کودکی گریان

 بی کفش می دوید.

 از ترس  هجوم دشمن

از آتش و موشک

از خون و خمپاره

و در سرما و سوز زمستانی سردتر از همیشه

نه از برف و بوران

که از مجسمه های سربیِ تکیه زده بر صندلی های سازمان ملل

از ماده های یخ زده منشور حقوق بشر

که برای همه هست

مگر برای این فلسطینی های بیچاره

و کودکان مظلوم غزه

و امروز چه پیوندی خورده بود

بین عراق و غزه

بین دستان پر تو حاجی !

و پاهای برهنه کودکان غزه .

انگار کن

کفش های همین کودک فلسطینی بود

که از دستان تو رها شد

و به سوی این مترسک انگلوساکسون پرتاب شد .

کفش های پاره همین کودک غزه ای بود که

یک به یک

تمام نفرت مستضعفین عالم را به

سوی وکیل پرمدعای ستاره شش پر رها کرد .

کفش های این کودک غزه ای بود

که به یک باره بزرگ شدن ملتی مظلوم را

به رخ تمام شیطان ها کشید .

و آن روز سالن کنفرانس نوری خائن و بوش جنایتکار 

انگاری رمی جمرات تو بود

و این تو بودی که 

حج خود را

با رمی آن کفش ها

به سوی شیطان به پایان رسانیدی  .

حاجی منتظر !

حج مبرور

و سعی مشکور

خدا قبول کند .

ما را هم شریک کن

حاجی منتظر الزیدی.....

عاشق شدن چه آسان!!!

*عاشق شدی پسر؟مامانت خبرم کرد که هر کاری می کنه جلودارت نیست. گفتم بیام ببینم چته؟ بابا جان مادرت گناه داره . پدر و برادرت که شهید شدن و رفتن . تو هم که موندی... رحم کن به  مادرت بابا . دست بردار.

-آره عاشق شدم.

* همین، به همین راحتی؟ حالا کی هست؟

_ولش کن سعید همه وجودمو گرفته ؛ نمی تونم رهاش کنم. یعنی نمی خوام که رهاش کنم. تازه به دستش آوردم.

کوچکتره؟

_نه بزرگه خیلی بزرگ، اونقدر که نمی تونی تصورشو بکنی.

* پس چطور ؟! تو که عاقل بودی! علیرضا تو دیگه چرا؟! این حرفا مال جوونای آب ندیدس. علیرضا توروخدا ول کن!!

_تو که نمی دونی هر کی باهاش یه خورده ، فقط یه خورده آشنا بشه دیگه نمی تونه ازش دل بکنه، عاشقش میشه ، اصلا نمی شه در مقابلش مقاومت کرد.

* آخه عاشق چیش شدی؟ به ما هم بگو بدونیم؟

_عاشق همه چیزش. عاشق مهربونیش ، عاشق لطفش، عاشق مرامش، رسمش، منشش. به راحتی گذشت می کنه، به راحتی می بخشه،نامرد نیست . بهش دل ببندی ، بهت پشت پا نمی زنه .اگه نه فقط تو ؛ هر کسی بشناسدش دوسش داره.دوستش داشته باشی ؛ عاشقش میشی.اون وقته که اونم عاشقت میشه.(1)

* خوبه ، خوبه .دیگه داری تند میری ها! حالا می خوای چکار کنی؟

_می خوام جونمو براش بدم.همه وجودمو.می دونی ؟برای اون نه ؛ برای خودم. بدون اون دیگه نمی تونم. دنیا برام تنگه . دارم خفه میشم .

*علیرضا حالت اصلا خوب نیست.

_خوب خوبم .تا حالا بهتر از این نبودم. تو هم به جای اینکه رای منو بزنی ؛ برو با مامانم صحبت کن رضایت بده. آخه بدون رضایت اون نه من دلم میاد برم جلو ، نه اون منو می پذیره.

*علیرضا ! بابت این عشق چه بهایی ازت می خواد؟

_گفتم که جونمو. جونمو وسط میگذارم.اون کمتر از این و نمی پذیره. برای اثبات عشقم این لازمه. (2) امیدوارم ازم بپذیره.

*نه!!! تو دیگه از دست رفتی. نمی شه فکری کرد؟ حالا کی به سلامتی؟

_به همین زودیا. امیدوارم قبولم کنه. باید صاف باشم. باید بی نقص سراغش برم. پاک و تمیز. بدون حتی یک خدشه. اتو کشیده. اونطور که اون می خواد..

*ولی علیرضا این طوری که فایده نداره. اون اگه تورو دوست داشته باشه تورو همین جوری باید بپذیره. اگه دوستم نداشته باشه که آخر این وصلت به جایی نمی رسه.

_نه دیگه سعید جون . فرق اون با بقیه همینه دیگه.اون منو دوست داره ، اون همه رو دوست داره. اما هر کسی صافتر ، بی غل و غش تر ، بی عیب تر؛ بهتر.تا 10 روز دیگه به وصالش می رسم. می دونم . خوابشو دیدم.

*داری جوونی می کنی علیرضا...

_آره .جوونم دیگه ، چه کنم؟ تو جوونی به وصال رسیدن یه صفای دیگه ای داره.

*********

با خودم گفتم، ولش کن ؛ داغه . تا چند وقت دیگه از سرش می افته . اون وقت میرم حالشو می پرسم.

15روز گذشت و ازش خبری نشد.گفتم برم یه خبری ازش بگیرم ببینم سر عقل اومده یا نه؟

وقتی در خونشون رسیدم بالای سر در پلاکارد شهادتش متوجهم کرد که اون سر عقل بوده ، این من بودم که داغ بودم و حرفای اونو نمی فهمیدم....

(1) و (2) اشاره دارد به حدیث قدسی ذیل:

فاطمه شریعتمدار

امنیت کدومه؟ آقا!!!

قدیما بیشتر مواظب وسایلت بودی؟! حالا که خیالت راحت شد ؛ همه رو دست باز گذاشتی که بیان هر چی می خوان بردارند و ببرند؟ فکر کردی امنیته؟ فکر کردی حالا که جنگ تموم شد، همه جا امنه ؟ نه داداش، رودست خوردی! اون موقع که گفتن اسلحه زمین ، صلح شد ، همون نفس راحتی که کشیدی ، یادته؟ همون موقع رودست خوردی. یکی گوش ایستاده بود تا صدای نفس راحت تو رو بشنوه و مطمئن بشه که خیالت راحت شد و دیگه کار به کارش نداری. مطمئن که شد کارش رو شروع کرد.

اون موقع که برای هدیه تولد خواهرزاده عزیزت لباس زرده رو خریدی بدون اینکه توجه کنی عکس روی لباسش چیه و روش چی نوشته، اون موقع رودست خوردی. غفلت کردی ، غفلت.

شاکی نشو که چرا پسرت قهرماناشو از مرد عنکبوتی و جنگ ستارگان پیدا می کنه. مگه تو قهرمان دیگه ای رو بهش معرفی کردی؟!

اون موقعی که به عنوان جایزه شاگرد اولی دخترت با آب و تاب تموم و با یه روبان پیچی خوش رنگ وآ ب و دل انگیز، باربی

خریدی ،اون موقع رو دست خوردی.

هیچ وقت فکر کردی میشه گاهی موقع ها خاطراتت رو روبان پیچی شده تقدیم فرزند عزیزتر از جانت کنی؟

یادت رفت عزیز ، غفلت کردی. نشد حتی برای یکبار دستشونو بگیری فقط به این منظور ببریشون پارک که بگی: بابا یه زمانی کسایی بودن که جور دیگه ای غیر از مدل های جدید آدمها توی پارک، می گشتند. هدف دیگه ای غیر از به روز رسانی مدل موها و لباسشون داشتن، هدفی خیلی بزرگتر از این چیزهای پیش پا افتاده و بچه گانه. اونا هم جوون بودن مثل شماها ؛ اونا هم جوونی میکردن مثل شماها. اما اونقدر حواس جمع بودن که موقع نیاز، جوونی یادشون می رفت و می شدن پیر راه.

افتخارشون ایرانشون بود نه جای دیگه . رودست خوردی ؛ غفلت کردی . ندونسته همه رو قهرمان کردی الا اونی رو که باید....

حالا چشم باز کردی دیدی نسل جدید هیچ اتصال و ارتباط و علاقه ای به دفاع مقدس نداره.

خوابت برد؟ عیب نداره ؛ حالا بیدار باش. چون جوونت اونقدر ضمیر پاکی داره که هیچ وقت براش دیر نیست.

یا علی......