آخرين روزهاي سال ۶۲ بود همه منتظر اومدن بابا از جبهه بودن اما توي يك روز سرد و زمستوني خبر شهادت بابا را اوردن.داغ جدايي بابا يك هفته خانواده ما رو خونه نشين كرد . بعد از اون مادرم براي شركت در يك مراسم يادبود به خوانسار رفت من هم رفتم مدرسه . همون روز خانوم معلم برنامه امتحاني رو بين بچه ها پخش كرد و گفت : پدر يا مادرتون بايد اين برنامه رو امضا كنن. وقتي برگشتم خونه بعد از خوندن نماز روي سجاده نشستم و شروع كمردم با خدا راز و نياز كردن:

"خدايا ! بابا كه شهيد شد. مامانم كه مسافرته. پس اين برنامه رو كي بايد امضا كنه ؟....."

شب بابا اومد توي خوابم خوشحال و خندون به من گفت:زهرا اون نامه رو بيار تا برات امضا كنم . گفتم :كدوم نامه؟ بابا گفت : همون كه امروز توي مدرسه بهت دادن . برنامه رو اوردم يه خودكار هم پيدا كردم و دادم به بابا. او هم دستي به سرم كشيد و شروع كرد به نوشتن . صبح كه بلند شدم از خواب ديشب چيزي خاطرم نبود اما وقتي چشمم به اون برنامه افتاد . باورم نمي شد گوشه برنامه امتحاني دستخط پدرم بود . با همان امضاي هميشگي .

"اينجانب نظارت دارم سيد مجتبي صالحي"

به نقل از خانم زهرا صالحي فرزند شهيد صالحي .

اين رويداد بزرگ پس از بررسي علمي و دقيق كارشناسان و تطبيق با امضاي شهيد قبل از شهادت مورد تاييد قرار گرفته و به اثبات رسيده است.

متن برنامه با امضاي شهيد البته ببخشيد واضح نيست

عكس خانم زهرا صالحي فرزند شهيد صالحي